نظام ولایت فقیه سه بازوی قدرت دارد. اول سپاه پاسداران، دوم قوه قضائیه و سوم شورای نگهبان. در رابطه با دو گزینه اول فعلا هیچ کاری از دست سبزها بر نمی آید، اما اصلاح گزینه سوم و برگرداندن آن به حالت اولیه امری مهم است که می تواند جزء خواسته های بسیار مهم جنبش سبز باشد، چرا که در صورت اصلاح شدن شورای استصوابی تا حدودی به داشتن انتخابات آزاد نزدیک خواهیم شد، هر چند که با دخالت سپاه و نیروهای نظامی در این امر سیاسی کاری نمی توانیم بکنیم. انتخابات آزاد یعنی یک مجلس خبرگان قدرتمند که توانایی نقد عملکرد رهبری و حتی عزل و نصب وی را داشته باشند. انتخابات آزاد یعنی داشتن قوه مقننه و مجریه قدرتمند در مقابل سپاه. انتخابات آزاد یعنی اصلاح نسبی امور و بازگشتن به اصول مغفول مانده قانون اساسی. آنچه کروبی به عنوان خواسته جنبش سبز مطرح کرد یعنی به رفراندم گذاشتن شورای نگهبان و آنچه خاتمی بر ان اذعان کرد یعنی تلاش برای داشتن یک انتخابات مطلوب و آزاد امری بسیار مهم است که نباید مغفول بماند. شورای نگهبان شاهرگ حیاتی نظام ولایت فقیه است.
در مقابل کسانی که از روی احساسات سعی دارند کل نظام جمهوری اسلامی را به رفراندم بگذارند ، سعی در انجام کاری بسیار عبث و بیهوده دارند. نگرانی برای حفظ دین در قشر مذهبیون که بخش عظیمی از انها متعلق به جنبش سبز هستند وجود دارد. به عنوان نمونه پدرم که سبزی ما نیز از اوست. تا مرز اخراج از اداره پیش رفته است. از طرف برخی همکارانش تهدید شده است. هنوز روبان سبزش را از آئینه جلوی ماشین درنیاورده. هر جا که لازم باشد برای نشان دادن اعتراض در صحنه حاضر می شود. به جدائی دین از سیاست باور دارد، اما اینکه از چه روشی و در چه حکومتی باید به آن رسید نظری ندارد. او می گوید که قائل به برقراری حکومت غیر دینی نیست. با این استدلال که اینان به اسم دین به اینجا رسیدند، آنان که ترس دین ندارند به کجا می خواهند برسند؟!
چه بخواهیم چه نه این نگرانی درقشر مذهبی جامعه که بخش بزرگی از آنها سبز هستند وجود دارد. حال اگر بخواهیم با خیالپردازی ، خواسته مان به رفراندم گذاشتن کل نظام جمهوری اسلامی باشد در مقابل مثلا یک حکومت سکولار و فرا دینی ، قطعا نتیجه رفراندم مطلوب سبزها نخواهد بود. چرا که با ترفند سی سال پیش رای کسب خواهند کرد که اسلام می خواهی یا کفر؟ و مسلما جواب کفر یا همان نه به جمهوری اسلامی نخواهد بود.
در مقابل کسانی که از روی احساسات سعی دارند کل نظام جمهوری اسلامی را به رفراندم بگذارند ، سعی در انجام کاری بسیار عبث و بیهوده دارند. نگرانی برای حفظ دین در قشر مذهبیون که بخش عظیمی از انها متعلق به جنبش سبز هستند وجود دارد. به عنوان نمونه پدرم که سبزی ما نیز از اوست. تا مرز اخراج از اداره پیش رفته است. از طرف برخی همکارانش تهدید شده است. هنوز روبان سبزش را از آئینه جلوی ماشین درنیاورده. هر جا که لازم باشد برای نشان دادن اعتراض در صحنه حاضر می شود. به جدائی دین از سیاست باور دارد، اما اینکه از چه روشی و در چه حکومتی باید به آن رسید نظری ندارد. او می گوید که قائل به برقراری حکومت غیر دینی نیست. با این استدلال که اینان به اسم دین به اینجا رسیدند، آنان که ترس دین ندارند به کجا می خواهند برسند؟!
چه بخواهیم چه نه این نگرانی درقشر مذهبی جامعه که بخش بزرگی از آنها سبز هستند وجود دارد. حال اگر بخواهیم با خیالپردازی ، خواسته مان به رفراندم گذاشتن کل نظام جمهوری اسلامی باشد در مقابل مثلا یک حکومت سکولار و فرا دینی ، قطعا نتیجه رفراندم مطلوب سبزها نخواهد بود. چرا که با ترفند سی سال پیش رای کسب خواهند کرد که اسلام می خواهی یا کفر؟ و مسلما جواب کفر یا همان نه به جمهوری اسلامی نخواهد بود.
هیچ نظری موجود نیست:
ارسال یک نظر